Appeltaarten

Fietsen en appeltaart op een terras zijn onafscheidelijk met elkaar verbonden.(Zie het artikel onder aan deze pagina)

Ooit, nog in de tijd van Hyves, schreef ik – voor de lol – een paar keer een recensie.

Daar kwamen toen zoveel leuke reacties op, dat ik het steeds vaker ging doen. En raakten vrienden daar zo aan gewend, dat ik zelfs vragen kreeg – als ik al een tijdje geen aandacht aan appeltaarten had gegeven – of het nog wel goed met me ging. 

Op deze pagina voeg ik nog regelmatig nieuwe taarten toe. Facebook sla ik steeds vaker over. Want van Facebook probeer ik een beetje afscheid te nemen. 

In juli 2025 heb ik alle appeltaartlocaties online opgezocht. In een informatieblokje geef ik de gevonden veranderingen weer om teleurstellingen te voorkomen.

Appeltaartenkaart

Eind maart 2026 kreeg ik via mijn website een bericht binnen van een fanatieke hobby-fietser die dus ook appeltaarten eet. Hij was op een avond op mijn website terecht gekomen en zag mijn pagina met appeltaarten. Enthousiast over die ‘schat aan informatie’ dacht hij na over een manier om die in de vorm van een kaart zichtbaar te maken. Zodat fietsers kunnen zien waar lekkere taarten te scoren zijn. Met zijn IT-deskundigheid lukte hem dat in een aantal avonden programmeren.

Hij informeerde mij daarover met de vraag of ik dat een probleem vond.

Door omstandigheden en wat technische problemen duurde het even voordat ik reageerde.

Ik bekende dat mijn eerste reactie wel was dat iemand MIJN gegevens gebruikte. Maar dat ik me onmiddellijk besefte dat het kunnen delen en gebruiken van gegevens juist een van de mooie kanten van internet is. Dus mijn antwoord was er geen probleem mee te hebben.

De maker heeft geen behoefte om zijn pagina commercieel uit te buiten, te promoten of te publiceren. Het was voor hem niet meer dan een leuk project om alleen in zijn directe omgeving te verspreiden.

Op zijn beurt gaf hij mij de vrijheid dat wel te doen. Dat doe ik hierbij binnen de kringen van Facebook-vrienden en website-bezoekers.

De kaart is gebaseerd op het fietsknooppuntennetwerk. De verbinding met mijn eigen pagina is dynamisch, dus volgende besprekingen komen ‘automatisch’ op de kaart terecht.

De kaart biedt ook anderen de mogelijkheid om appeltaarten-informatie toe te voegen. Wij verwachten dat allebei niet zo direct, maar je weet maar nooit.

Op zoek naar een recept keek ik naar ons rijtje kookboeken. Daar stond er een tussen met alleen maar recepten voor allerlei soorten appeltaart. Kon me dat boek niet herinneren, maar er stond een aantekening in, waaruit bleek dat ik het kreeg van de manager Personeel & Organisatie bij mijn afscheid van het Openluchtmuseum. Dé appeltaart bestaat niet volgens de schrijfsters. Hier het basisrecept met een indrukwekkende lijst van variaties voor de vulling.

Ik zei het eerder: fietsen en appeltaarten horen bij elkaar. Het mei-nummer (2015) van het vakblad voor de recreatieve fiets – FietsActief – gaat er op in. Mijn smaak is wat anders, voor mij hoeft de taart niet warm. En zeker niet opgewarmd, dat staat gelijk aan een doodzone. Appeltaart eten is dat niet – tijdens een goede fietstocht -, tenminste zonder slagroom.

Hier de tekst

“Vaste Prik: even afstappen voor koffie met een lekkere appelpunt. Het is een heerlijk, riant bijtankmoment. Kun je dat het beste alleen bewaren voor speciale fietsaangelegenheden?

Fietsende appeltaartpuristen weten hoe ze hem het liefste bij de koffie hebben: versgebakken, nog een beetje warm met een royale, goudbruin glanzende, brosse korst en gare maar stevige, friszure  Stukken appel die omhuld zijn met een
vleugje kaneel en vanille. De niet al te zoete, romige slagroom graag ernaast, niet erop (dat doseert beter) en van optimale temperatuur, zodat de room niet half gesmolten arriveert, maar dat je tandglazuur ook niet de rillingen krijgt.

Loopt het water je al in de mond? Geen wonder dat het appeltaartmoment bij veel tochten van recreatieve fietsers een hoogtepuntje is. Na zo’n verwennerij lijkt het of je weer uren kunt doortrappen en wie wil dat niet? Wat de voedingswaarde van zo’n punt is, is meestal minder van belang maar wij zijn er wel benieuwd
naar.

Grootste pluspunt van appeltaart is dat deze fruit bevat. De appels en eventuele rozijnen of zelfs abrikozen dragen bij aan de dagelijks aanbevolen twee stuks fruit per dag. Dit zorgt samen met de suiker en de bloem voor de ruime hoeveelheid koolhydraten die een gemiddelde punt bevat; circa 40 gram. Dat staat gelijk aan twee bananen, een prima hoeveelheid voor als je echt heel pittig doorfietst. Want dan kun je gemiddeld (per uur intensief fietsen), per uur 30 tot 60 gram koolhydraten aanvullen via je eten of drinken. Neem je er een flinke toef slagroom bij? Weet dat dit ervoor zorgt dat bijna de helft van de hoeveelheid calorieën dan wordt geleverd door vet (zie kader), waarvan weer de helft verzadigd is. Ook voor actieve fietsers is dit minder goed voor hart- en bloedvaten.”

 

In een artikel over een truckerscafé in Groningen las ik een oordeel over appelgebak waar de mijne niet aan kunnen tippen.

“We vragen de ober of het appelgebak lekker is. ‘Ja?’ is daarop het weifelende antwoord. Alsof hij al weet dat die lijdt aan het ontdooisyndroom (wanneer de appeltaart een kleffe massa wordt na het ontdooien).”

(Piscaer, Lot (2025, 19 juli). Schnitzelparadijs. Volkskrant Magazine, p. 53.)

Voor mensen die zelf willen experimenteren met het bakken van appeltaarten. Volg deze link naar de recepten van Rutger van den Broek, de eerste winnaar van Heel Holland Bakt. Appeltaart recept – Lekkerste, klassieke appeltaart | Rutger bakt