Alleen op stap in het lege Friesland werd de behoefte aan een stop steeds sterker. Ik herinnerde mij een mooi restaurant in een oud gebouw aan bij de brug van Woudsend. Een familiebedrijf waar ondertussen de derde generatie de lepel roert.
Ik vind dat je bij een sanitaire stop niet alleen een kopje koffie bestelt, dus in het gehaaste voorbijgaan aan de bar vroeg ik om zwarte koffie, spa rood en appeltaart zonder slagroom. Dat laatste bleek niet begrepen te zijn.
De taart is vast ambachtelijk gemaakt, maar had te dikke korsten en een bodem die niet helemaal doorbakken waren. De appelstukjes voegden weinig smaak toe.
Jammer want de plek is leuk en een bezoek waard. Een zesenhalf.
