Het duurde wat langer dan verwacht, maar voor de tweede keer heb ik drie nachten gelogeerd bij mijn ‘aangewaaide’ zwager. Ik noem hem aangewaaid omdat hij de echtgenoot was van de dochter van de man die een L.A.T.-relatie had met de moeder van mijn levenspartner.
Weer genoten van Groningen, het open landschap, de kleine kerkjes en de dorpen en stadjes die een eigen karakter hebben. Niet gemakkelijk om die eigenheid te benoemen, maar het heeft te maken met het soort bakstenen dat werd gebruikt, de bouw van de huisjes, de gebruikte kleuren verf en de smalle straatjes.
En natuurlijk hebben we weer heerlijk ontbeten, geluncht en gedineerd. Daarom was ik thuis dik twee kilo zwaarder – zo veel dat de weegschaalapp zelfs vroeg of ik het wel zelf was. We doen het weer een keer, is de afspraak.
Cadeautje voor mijn fietsenverzameling:
een sleutelhanger
