Nog nooit zo vroeg op de dag een appelgebakje gegeten. Op de dag dat we de El Teide (hoogste berg van Spanje) op de fiets wilden aanvallen, stonden we voor zessen op. Het eenvoudige ontbijt bestond uit bakje yoghurt met muesli en dat appelgebakje. Voor onderweg tegen de hongerklop pakten we sportrepen en gelletjes in.

Smaakte prima. In Frankrijk zou men dit een ‘feuilleté’ noemen: een luchtig bladerdeeggebakje, in dit geval gevuld met appel en rozijnen. En afgewerkt met een roze glacé (een dun suikerlaagje). Lekker fris. Maar geen appelgebak, dus geen cijfer.

Twee dagen later probeerde ik het nog een keer. Toen had ik pech: ik kreeg een kontje, het uiteinde van het gebak. Dus veel bladerdeeg en weinig vulling.