De redactie vroeg mij om te reageren op een artikel over de gevolgen van de uitspraak van de Hoge Raad over ‘het politieke primaat’. Strekking van dat artikel is dat die uitspraak wel juridisch de rol van de OR inperkt, maar dat het voor de medezeggenschapspraktijk geen revolutionaire gevolgen zal hebben. De uitspraak benadrukt zelfs het belang van aloude gouden tips.
Volgens mij gaat de auteur daarin te snel voorbij aan situaties waar het medezeggenschapsoverleg moeizaam verloopt. Soms vind ik dat ik dingen ‘mooi’ gezegd heb.
“Maar ze helpen niet voor die OR’en die te maken hebben met onwillige bestuurders of met de moderne, autoritaire en autistische politici die als zonnekoningen beschikken over hun organisaties.”
